Ontwikkelingen tweede zonneveld Stiphout

De afgelopen weken is het nieuws rondom de mogelijke komst van een tweede zonneveld in Stiphout in diverse media en rap tempo ontwikkeld. Zo is de uitslag van de enquete onder alle Stiphoutenaren en 2000 Helmonders recent gepubliceerd.

De uitslag is een bevestiging van wat er leeft, er is geen draagvlak voor een tweede zonneweide in Stiphout. Ook de gemeenteraad heeft gesteld dat er alleen over draagvlak gesproken kan worden als er een meerderheid (50%+1%) bij een response van minimaal 30% voor het zonneveld is.

Tevens zijn er in de afgelopen periode een veelvoud aan vragen gesteld door diverse raadsfracties aan het college van B&W. De antwoorden zijn vooral procesmatig, weinig inhoudelijk en met regelmaat niet consistent. Het ED licht deze gang van zaken prima toe in haar recente opiniestuk.

Uit diverse bronnen heeft de stichting vernomen dat nog deze maand (en voor het vertrek van verantwoordelijk wethouder Maas van GroenLinks Helmond) er een besluit wordt genomen. Voor nu stelt het ons teleur dat het college dit besluit (nog) niet wenst te nemen terwijl de uitslag van de enquête een duidelijk “NEE” vertegenwoordigd.

Stichting Geledingszone Stiphout is van mening dat groen- en natuurbehoud aan de randen van Stiphout, en alle wijken van Helmond, van belang is voor het welzijn, ontspanning, biodiversiteit, verkoeling en woongenot voor alle inwoners. Er zijn voor zowel de korte als de middellange termijn voldoende oplossingen om op andere wijzen CO2 neutrale energie op te wekken die niet ten koste gaan van onze natuur en landschap. Ronald Plassterk heeft hier onlangs een treffende column over geschreven in de Telegraaf.

Natuurwaarde Stiphout moet verbeteren

In het artikel in het ED van 7 mei j.l. wordt nogmaals duidelijk hoe slecht het gesteld is met de natuur in en rondom ons dorp. Het bodemleven is slecht. De aanwezige natuur, planten en dieren zijn nauwelijks waarneembaar aldus het IVN. Wij zien helaas voor een groot deel hetzelfde. Maar laten het daar niet bij zitten.

Grote delen welke de bestemming natuur hebben zijn de afgelopen jaren stelselmatig en structureel gemaaid en bemest. Ook zijn bomen de afgelopen jaren gerooid. Als stichting hebben wij de gemeente Helmond hierop aangesproken . Het gebied dient hersteld te worden als natuur en bomen dienen herplant te worden.

De gemeente Helmond is van mening dat er sprake is van agrarisch medegebruik. Wij zien helaas dat de activiteiten welke hier plaats vinden geenszins lijken op agrarisch medegebruik. Hier is sprake van het structureel en moedwillig onderhouden van een agrarisch gras landschap. Wij hebben inmiddels juridisch ondersteuning ingeschakeld en bezwaar aangetekend.

Maaien en bemesten heeft negatieve effecten op de natuur. De stikstof welke vrijkomt bij het uitrijden van de mest op het land leidt tot grote problemen voor de natuur. De stikstof leidt tot verzuring, de hoeveelheid kalk in de bodem neemt af. Vogels hebben hier last van, doordat eierschalen te dun worden of vogeljongen te dunne botjes in hun poten krijgen. Eikenbomen sterven af door een tekort aan bepaalde eiwitten en dit leidt tot minder insecten, en daarmee ook weer tot minder beschikbaar voedsel voor vogels.

Dit probleem lossen we niet op door het plaatsen van een zonnepark. Dit lossen we op door de natuur terug te brengen in de staat van slechts enkele jaren geleden. De wisselwerking tussen bomenrijen, bosranden en weilanden zijn kenmerkend voor dit gebied. Weidevogels hebben bijvoorbeeld baat bij vernatte graslanden. Kale plekken in het gras leiden tot plasdrasplekken.

In Brouwhuis wordt eenzelfde gebied inmiddels ontwikkeld tot Landschapspark. Wij ondersteunen dit van harte. Gelijktijdig is het niet uit te leggen dat Stiphout nu wordt opgezadeld met een zonnepark. De Leemkuilen  is tenslotte een belangrijke ecologische verbindingszone tussen het Coovels bos en de Stiphoutse bossen. Het is onderdeel van een nog grotere natuurzone. Hier moeten we zuinig op zijn.

Wij blijven ons inzetten voor het behoud van dit gebied. Bij voorkeur middels een open dialoog. Maar de natuur belt geen advocaat, wij wel als dat nodig is. We rekenen op uw steun!

Stichting Geledingszone Stiphout

VOORAANKONDIGING: BOEK OVER LEEMKUILEN/DE VENNEN

Komt er wel of niet een tweede zonneveld in Stiphout?

Dát weten we nog niet. Mocht de gevraagde vergunning worden verleend, dan is het nog afwachten hoe het verder gaat met bezwaar en beroep en zienswijzen en noem maar op. Intussen hebben we wel veel geleerd over het functioneren van onze lokale democratie en onze eigen dorpsgemeenschap.

Als partijen wat te winnen of te verliezen hebben, gaat het natuurlijk ook wel eens hard tegen hard. Gelukkig ging het maar een paar keer over het randje. In elk geval komt er nu wél een boekje uit over wat er speelde en speelt rond het zonneveld-plan.

Onder de titel LEEM ONDER JE SCHOENEN staat je een kakelbont boeket te wachten van feiten en meningen in artikelen, columns, verslagen, brieven, verhalen van oud-Vennen-bewoners als Jo Klink, Hein van Berkel en Mies en Toon van Neerven en nog veel meer. Jan Nijssen is de auteur en veel Stiphoutenaren hebben hun bijdrage geleverd.

LEEM ONDER JE SCHOENEN © Jan Nijssen. Eerste druk.
136 PAGINA’S A5 met 75 kleurenfoto’s. Prijs: € 19,50
Het boekje is t/m 10 juni te bestellen door voorintekening.
Om te bestellen stuur je een e-mail naar jannijssen@bbhmail.nl
of bel 0492 – 522948

Waarom voor-intekenen? “Ik heb geen idee hoeveel boekjes zullen worden besteld en ik wil aan de ene kant niemand teleurstellen, maar aan de andere kant ook weer niet te veel boekjes in mijn eigen kast zetten”, legt Jan uit. “Bij bestelling door voorintekening t/m 10 juni ben je zeker van net zo veel boekjes als je wilt hebben. Na betaling moeten ze dan vóór 20 juni (Vaderdag) geleverd kunnen worden.” 

“Wilt u verder nog iets kwijt over het initiatief van het zonnepark op de locatie Leemkuilen/Venstraat?”

Het is vandaag de dag belangrijker dan ooit om de natuur-, landschappelijke waarden te verbeteren en te behouden. Actuele thema’s zoals Energietransitie, biodiversiteit en het belang van ontspanning en recreatie in de natuur zet onze groene gebieden onder druk.

De Leemkuilen/Venstraat is zo’n gebied en wordt gebruikt voor wandelaars en fietsers die genieten van het prachtige coulisse-achtige Brabantse landschap. De wisselwerking tussen bomenrijen, bosranden en weilanden zijn kenmerkend voor dit gebied. Een gebied wat de laatste 100 jaar voor veel doeleinden is gebruikt. Van kleine akkers (keutelboeren, tot grote collectieve akkers en zelfs een stortplaats. De mens en de veerkracht van de natuur heeft er voor gezorgd dat dit gebied wederom integraal onderdeel is van het typische Brabantse landschap. En nu gaat de mens het weer “verkrachten”.

Dat we het samen moeten doen en onze bijdrage moeten leveren is evident. Maar gelukkig hebben we daar richtlijnen voor. De provincie en de RES zijn hier m.n. leidend in. Daar is de visie “zonnevelden en zonnedaken in de gemeente Helmond 2020” direct van afgeleid. Hier staat o.a. in dat de zonnelader gevolgd wordt. Daar is hier niets van te merken. Met enige dwangmatigheid en vizier op oneindig walst de gemeente Helmond hier gevoelloos en zonder inspraak overheen.

De 1e aanvraag was al in september 2020 ingediend! Zonder enige vorm van inspraak/draagvlak. Dit zonnepark is door particulieren geïnitieerd en gemakshalve kan de gemeente hierop meeliften (mede-eigenaar v.d. grond) en een start maken.

Mede door de haast onuitputtelijke subsidiepot voor “onze” energietransitie springt elke ontwikkelaar hier bovenop. Financieel succes gegarandeerd! Oh ja, als het een Nederlands bedrijf zou zijn en de investeringen zouden terugvloeien naar de lokale bevolking lijkt me dat nog bespreekbaar en enigszins te billijken. Maar ook daar is hier blijkbaar geen sprake van.

Na enige commotie in de lokale media en landelijke aandacht voor gelijkwaardige invullingen van de energietransitie heeft de gemeente Helmond eindelijk geacteerd middels deze enquête. Inspraak en draagvlak moeten middels deze enquête geborgd worden. Daar ben ik het niet mee eens! Neen, dit park verdient niet de schoonheidsprijs. Niet voor uitvoering en niet voor het gehele proces.

Gelukkig worden er kritische raadsvragen gesteld om een gedragen consensus te bereiken.

Erik Aarts
voorzitter Stichting Geledingszone Stiphout/Helmond

Uw mening telt!

Beste inwoners van Stiphout, Helmond,

Als inwoner van Stiphout wordt u door de gemeente gevraagd uw mening te geven over de energietransitie en de plannen voor een enorm zonnepark aan de rand van ons dorp. Wij ondersteunen deze enquête van de gemeente, maar we blijven ook zelf handtekeningen ophalen om stellig aan te tonen dat er geen draagvlak is voor een tweede zonnepark aan de rand van Stiphout. Deze handtekeningen bieden wij op een gepast moment aan wethouder Antoinette Maas (Groen Links) en de gemeenteraad aan. 

Geledingszone Stiphout, november 2020

Stiphout
Stiphout is mooi landelijk gelegen. Dit is echter geen vanzelfsprekendheid. We moeten oplettend blijven. Eerder werd de aanleg van chemiebuizen door onze Stiphoutse bossen succesvol tegengehouden door bezwaren vanuit de bevolking. Nu stelt de gemeenteraad van Helmond ons in de gelegenheid om ons NEEN te laten horen tegen de aanleg van een enorm zonnepark aan de rand van ons dorp.

Energietransitie vs Landschap
Wij zijn vóór de energietransitie, maar ruimte is in Nederland schaars. Het landschap is hard nodig voor ontspanning, groen, rust en recreatie. Daar passen zonnepanelen niet bij. De visie van de gemeente Helmond legt natuur en weilanden vol, maar laat daken leeg. In Stiphout zijn inmiddels twee grote zon-op-dak initiatieven afgewezen, omdat er geen ruimte meer is op het energienet. De reden: er ligt een reservering van Solarcentury op de beschikbare capaciteit ten behoeve van een enorm zonneveld in Stiphout Zuid.

Zonnepanelen passen veel beter bij de identiteit en kenmerken van gebouwen. In Nederland is ongeveer 5% van het dakoppervlak belegd met zonnepanelen. Daar is dus nog een grote slag te slaan! Kijk bijvoorbeeld alleen al naar het potentieel dat de Automotive Campus te bieden heeft. Daarnaast bieden bermen van snelwegen, spoorwegen en kanalen ook veel ruimte voor zonnepanelen zonder dat dit ten koste gaat van onze natuur.

Zonnepark aan de rand van de A58

gaat veel subsidie naar het bedrijfsmatig ontwikkelen van zonneparken op land. De werkwijze van Solarcentury is gericht op het benutten van deze subsidie en het behalen van commercieel succes. Waar de gemeente al twee jaar in gesprek is met deze partij, is onze betrokkenheid tot op heden niet gevraagd. Wij mochten “aanwezig” zijn en toehoren wat de plannen waren, maar kregen geen ruimte onze tegenargumenten ter sprake te brengen. Onze kritische geluiden op social media hebben ertoe geleid dat Solarcentury recentelijk in wijkblad De Loop (2 april j.l.) met een betaalde advertentie ons en anders Stiphoutse instanties/ondernemers in diskrediet heeft proberen te brengen. Dit enkel vanwege het feit dat wij openlijk blijk geven van onze bezwaren.

Ook de agressieve benadering van aanwonenden van dit plan en de misleidende informatie over de plannen maakt dat er onder de omwonden geen draagvlak is voor een tweede zonneweide in Stiphout.

Wij vragen u om uw eigen mening te geven, maar benadrukken dat de energietransitie niet ten kosten hoeft te gaan van onze groene leefomgeving en altijd in samenspraak hoort te gaan met omwonenden.

Onrust in Stiphout

Stichting Geledingszone Stiphout wenst onrust te voorkomen door het nastreven van meer natuur, rust en ruimte aan de dorpsrand van Stiphout-Helmond.

De recentelijk verschenen advertentie (p.14-15) in De Loop van Solar Century en grondeigenaar waarin de Stiphoutse gemeenschap op de hak wordt genomen is een absoluut dieptepunt. Dit versterkt de onrust met als gevolg dat het broze draagvlak voor een tweede zonneweide door deze advertentie uiteen is gespat.

Stichting Geledingszone Stiphout neemt afstand van deze advertentie en wijze van handelen. Middels een schrijven aan het college van B&W gemeente Helmond heeft de stichting nogmaals verzocht om regie e.e.a. onder voorbehoud van haar rechten.

Het Eindhovens Dagblad (ED) heeft met redactionele verbazing kennis genomen van de advertentie van Solar Century en de grondeigenaar. Op verzoek van het ED heeft de stichting een verklaring afgegeven; de inhoud spreekt voor zich in de krant van 9 april 2021. Deze verklaring is tevens opgevraagd en gedeeld met Omroep Brabant, Ditishelmond en Wijkblad de Lindenberg.

Draagvlak komt van onderaf, daarom steunt Stichting Geledingszone Stiphout de “Petitie en Bijeenkomst zonneweides” georganiseerd door de omwonenden:

Zaterdagochtend 10 april a.s. om 10:00 kruising Leemkuilenweg, Venstraat.

Reactie wethouder Maas

Op 25 november 2020 jl. heeft Stichting Geledingszone Stiphout een eerste brief gestuurd naar gemeente Helmond. Hierin is de Stichting uitgebreid ingegaan op draagvlak en de eisen die hier (nog niet) aan verbonden zijn.

De reactie van de wethouder, ontvangen op 15 januari 2021 jl., is HIER te lezen.

De Stichting is deze reactie aan het bestuderen. Er wordt zeker een vervolgbrief geschreven…. blijf ons volgen en steunen.

INFOAVOND: Belang van groen en gevaar van zonnevelden in Helmond

Het groen aan de randen van Helmond moet behouden blijven.

Deze gebieden moeten vrij en gratis toegankelijk blijven voor recreatie en ontspanning in de natuur. Met de recente oprichting van de Stichting geledingszone is er een groep die zich nadrukkelijk inzet voor het behoud van groen aan de randen van onze stad.

Een eerste bedreiging zien zij in het onterecht ontwikkelen van zonnevelden in het schaarse buitengebied van Helmond. Het eerste initiatief in Stiphout heeft al op veel weerstand gestuit bij omwonenden: “Eerst moet ik gasloos bouwen en dan krijg ik dit voor de deur”. Buren met verschil van mening discussiëren openlijk. Ondanks dat er nog geen paal de grond in gaat heeft het al zijn weerslag op de gemeenschap.

Met de Helmondse zonnevisie in de hand richten buitenlandse investeerders zich op de landbouw en natuurgebieden rondom onze stad (zie onderstaand figuur). Om deze vervolgens vol te leggen met zonnepanelen en daarmee gigantische winsten en honderdduizenden euro’s subsidies te mogen ontvangen.

Een versimpelde weergave van beleidskaart zonnevelden buiten bebouwde kom (bijlage 5 van de zonnevisie).

De Stichting geledingszone geeft 21 januari 2021 om 20:00 meer duidelijkheid en achtergrondinformatie rondom de ontwikkelingen in het gebied Leemkuilen/de Vennen in Stiphout, en: “Uiteraard geven wij ook onze visie op zonneweides en waarom wij ons kritisch uitlaten over de plannen in dit gebied, maar dragen ook alternatieven aan” aldus het bestuur. De avond zal live gestreamd worden via YouTube, tijdens de avond is er gelegenheid om via een live chatbox vragen te stellen.

U kunt ook vooraf uw vragen mailen naar info@geledingszonestiphout.nl


Wil Helmond weiden met zonnecellen, of toch niet?

Frits Bosch is macro-econoom, socioloog én inwoner van Stiphout gemeente Helmond. Op de opinieblog “Veren of Lood” schreef hij het volgende stuk welke wij ook mogen publiceren op onze site:

Frits Bosch ervaart de terreur van de klimaathoax – zijn woonplaats Helmond is voornemens de nabijgelegen natuur vol te plempen met zonnepanelen.

Inwoners van Stiphout, een wijk binnen Helmond – zijn opgeschrikt door een brief van drie kantjes van onze burgemeester mevrouw Elly Blanksma (CDA). Het is een brief van ‘We doen het wel, we doen het niet of misschien toch weer wel’. Inwoners van Stiphout willen graag weten of het buitengebied dat pal aan hun huizen grenst verwoest wordt of niet. Maar daar komt helaas geen duidelijk antwoord op.

De maker en aanbesteder van de zonneweide, Solarcentury, gaat gewoon door met de vergunningsprocedure met de doelstelling medio 2022 met de vernieling van de natuur te beginnen. Er is Solarcentury alles aan gelegen dit binnen te halen! Ik ben mordicus tegen deze plannen. Mevrouw Blanksma wil 23 hectare van de velden – pal grenzend aan de buitenwijk van Stiphout – vol plempen met zonnepanelen. Want, zo schrijft ze:

“Gemeenten hebben van het Rijk de opdracht gekregen om plannen op te stellen om in hun regio de besparing van 49% (!!!, FB) CO2 te halen. Onder meer door duurzame energie op te wekken zoals zonne-energie en windenergie. …. Helmond heeft de kaders voor grootschalige opwekken van zonne-energie vastgelegd….. We hebben zonnevelden nodig voor de gemeentelijke ambitie om in 2035-2045 klimaatneutraal te zijn.”

Zonnedaken bieden te weinig soelaas, meent mevrouw Blanksma.

Ieder kan begrijpen dat 23 hectare zonnevelden ultiem slecht is voor het milieu. Het land eronder gaat compleet dood. En wat zullen de vogels wel niet zeggen van al die weerspiegeling onder hun vleugels, en dat er geen wormpje meer te krijgen zal zijn? Dit is een lokale milieuramp.

Mevrouw Blanksma laat vervolgens weten dat de locatie van zonneparken afhankelijk is van: “technische mogelijkheden, inpassing van het zonneveld in het landschap.” De capaciteit van het elektrisch net speelt ook een rol. Het beetje landschap dat we nog hebben wordt door het plaatsen van zonnecellen kapot gemaakt. Burgemeesters moeten ook het welzijn dienen van hun burgers. Die massa zonnecellen – 23 hectare! – pal buiten Helmond zijn extreem strijdig met het welzijn van Helmond en haar inwoners, Stippentenaren in het bijzonder.

Ik kwalificeer mijzelf als een ‘raper’. Dit zijn mensen die als ze buiten zijn achteloos weggegooide plastic flesjes en blikjes oprapen en in een vuilniszak deponeren. Rapers doen dat omdat ze de leefomgeving en milieu graag schoonhouden. Kunt u zich voorstellen wat rapers ervan vinden als ze enerzijds flesjes en blikjes rapen en anderzijds de gemeente 23 ha vol gooit met zonnevelden! Een Casus belli! Maar dan zegt Blanksma dat ze het draagvlak onder de bewoners wil testen. Is dit het bekende patroon: “We hebben het draagvlak onderzocht en hoewel we geloven dat niet iedereen blij is met de velden zoals ze worden, gaan we ermee door. Of: “Hier ben ik, we kunnen niet anders.”

Het klimaat-issue en de CO2 uitstoot is een vak op zich. Er gaat veel gekte, dwaasheid en hysterie rond over dit onderwerp. De tactiek is telkens opnieuw: beuk met schijnbaar solide technische informatie ‘het onkundige volk’ murw. Laat burgers weten dat het niet anders kan en voor hun eigen bestwil is. Zie ook: Klimaathoax – Climate Change voor gelovigen en sceptici

Er is zeer veel te bereiken met slimme technologische veranderingen wat tot gedragsverandering kan leiden. Laten we eens beginnen met zonnedaken: ieder moet, voor zover mogelijk zonnepanelen nemen en je wordt daarvoor beloond met een subsidie. Als je dat dit niet wilt maar wel kunt, dan wordt je daarvoor belast. Als je huis er niet geschikt voor is, dan niets. Kantoren idem.

Wat we graag willen weten is hoe de uitstoot thans plaatsvindt: door wie en hoeveel. De vervuiler betaalt. Wat nu voorligt is veel te algemeen. Het zorgt voor blijvende ellende. Er zijn alternatieven. Die móeten we ook kennen voor we natuur verwoesten met zonnecellen. Er zijn vele manieren om de individuele CO2-uitstoot te beperken. Ik noem bijvoorbeeld Heat Cycle, een apparaat dat je energie opvangt die anders door het putje gaat, bijvoorbeeld het warme water van de douche te gebruiken voor de verwarming van je huis. Je kunt ook het douchegebruik reguleren met een afstelknop. Je kunt gaan variëren qua belasting op energiegebruik. In deze IT-tijd is dat allemaal goed mogelijk. Ergo:

“Gemeente: geef opdracht om te inventariseren welke slimme en innovatieve mogelijkheden er zijn. We leven in een super innovatieve tijd, maak daar gebruik van. Maak inwoners bewust van de problematiek van hun energiegebruik en CO2 uitstoot. En dit geldt ook voor anderen, kantoren etc. En tenslotte: in de Covid-19 tijd zijn allerlei zaken aan het schuiven. De waarheid van gisteren is vandaag verouderd. Dit geldt ook het klimaat.”

Mevrouw Blanksma, selectief omgaan met energie is beter dan kiezen voor de gemakkelijke weg: gooi geen 23 hectare natuur vol met zonnecellen. U bent Helmondse. Dit moet u niet willen! Er zijn legio mogelijkheden. Benut ze!.

Klimaatvriendelijk het landschap verpesten

Een ingezonden stuk van een bezorgde bewoner van Stiphout, gemeente Helmond:

Ook nu het water ons meer en meer aan de lippen staat, dringt het bij mensen gekozen om ons via de politiek te vertegenwoordigen nog te beperkt door hoe essentieel oude natuur in onze leefomgeving voor ons voortbestaan op aarde is en dat het daarom zaak is zorgvuldig om te gaan met ecologisch erfgoed in natuur en landschap. Ja, natuurlijk ook om onze eerder gemaakte rotzooi op te ruimen en niet nog meer te vernielen. Moet je biologie en milieukunde gestudeerd hebben om dit te weten?

Wat men wel doet is allerlei technische maatregelen nemen, die helaas weer niet altijd positief voor de natuur zijn…. Zoals bijvoorbeeld een groot oppervlak in Stiphouts buitengebied vol leggen met zonnepanelen, wat het bedrijf SWECO van plan is. Om te vertellen hoe geweldig dit volgens SWECO zal zijn, hebben enkele nog niet zo heel lang afgestudeerde planologes een 34 pagina’s tellende tekst geproduceerd, die ik vanuit mijn jarenlange ervaring als biologe zorgvuldig heb bekeken. Ik wil iedereen in Stiphout graag vertellen wat mij bij het lezen van de tekst opgevallen is.

Maar eerst nog even terug naar dat eenzijdig zoeken van technische oplossingen. De jonge historicus Rutger Bregman, die graag verkondigt dat de meeste mensen deugen, schreef een brief getiteld HET WATER KOMT. Hij onderzoekt daarin hoe we het dreigende onheil dat de mensheid de afgelopen tweehonderd jaar over zichzelf afgeroepen heeft, de milieu- en klimaatproblematiek, nu met techniek kunnen bestrijden. Van biologie heeft Bregman duidelijk geen kaas gegeten, want anders zou hij allereerst aanraden om na te denken over hoe wij mensen beter kunnen samenleven met de natuur, waar wij mensen immers uit voortkomen en in feite onderdeel van zijn!

Met de denkwijze dat er met techniek gestreden moet worden, is Bregman een schoolvoorbeeld van hoe er tegenwoordig door veel jonge mensen, werkzaam in organisaties en bedrijven en vaak ook in de politiek, gedacht wordt. Zo zitten we nu opgescheept met mensen die zich lieten kiezen als volksvertegenwoordigers en zich wel groen noemen, maar onvoldoende inhoudelijke kennis daarvan hebben en onvoldoende ervaring. Daarom menen zij goed te doen door klimaatvriendelijk natuur en landschap te verpesten. (Wie had ooit kunnen vermoeden dat ik als biologe zo kritisch op onder meer bewindspersonen van Groen Links moet zijn.) Ja, dit slaat helaas ook op delen van het plan voor zonnepanelen die een waardevol groen deel van het Stiphoutse landschap dreigen te vernielen.

Het bedrijf SWECO hamert er vooral op dat ‘Het gaat om een gebied van 24 hectare, dat vanwege haar vroegere functie als vuilstortplaats een lage natuurlijke en landschappelijke waarde heeft…’ Dat ze dat zo noteren, is te begrijpen, want dat maakt het voor hen makkelijker om zonder veel tegenspraak oud landschap te vernielen. Niet gehinderd door enige werkelijk inhoudelijke kennis daarover, zeggen er nog net bij dat er ook wel wat – hoeveel?! – natuur en landschappelijke waarde door hen gebruikt gaat worden, maar daar willen ze iets moois van maken…. Zo, zo, denk ik dan en ik krijg wantrouwen. Want van echte natuur en oud landschap hoeft men niet ‘iets moois te maken’, dat is het al op een of andere manier van zichzelf!

Afgelopen zomer las ik over klimaatvriendelijk het landschap verpesten in een artikel  van Michiel Bussink op internetpagina Down to earth, platform voor groene journalistiek. (Zie ook: Michiel Bussink.nl) Zoals hij signaleert, worden er met hulp van milieuorganisaties en zich groen noemende partijen in het Nederlandse landschap in rap tempo overal zonneparken gepland en de zonnepanelenbranche wordt daarna vaak aan het werk gezet. “Dat gebeurt in het hele land door zonneparkcowboys onder aanvoering van oud-staatssecretaris, good old Henk Bleker met zijn omstreden bedrijf Powerfield.” Zoals Bussink het stelt: “natuurhater Bleker en de milieuorganisaties: bien étonnés de se trouver ensemble.” 

Dat men nu in Stiphout te maken heeft met zonneparkcowboys, dat wil ik niet beweren. Maar om nou te zeggen dat ze wisten waarover ze het hadden toen zij wat opschreven over natuur en landschappelijk waarde…. Neen! Meisjes die vrij recent nog aan de Utrechtse universiteit planologie studeerden en een jongen die rechten deed, verdienen nu de kost met het opstellen van rapporten bij SWECO/ Solarcentury. Niemand die aan dat rapport werkte heeft werkelijk ook maar enig benul van de ecologie en de waarde van het historische landschap ter plaatse in Stiphout. Maar wat maakt het uit want: hoera, hoera, daar kan binnenkort duurzame energie worden opgewekt.

Wat vertelt Solarcentury over zichzelf? Leest u even mee:

‘Solarcentury is één van de ’s werelds meest vertrouwde en gerespecteerde zonne-energiebedrijven. Opgericht in 1998 hebben wij deel uitgemaakt van de evolutie die zonne-energie tot de aantrekkelijke energiebron van vandaag heeft gemaakt. Solarcentury staat voor een duurzame, natuurvriendelijke en landschappelijk goede vormgeving van zonneparken, met netto-winst voor de natuur. We staan voor een proces waarbij burger en andere belanghebbenden meedenken, gehoord worden en uiteindelijk meeprofiteren…’  Enz. Wanneer ik nu alle vragen ging opsommen die ik bij de volledige Solarcentury tekst heb, dan zou ik wel vijf uitgaven van de Lindenberg kunnen vullen en dat lijkt me niet zo ontspannend. Daarom beperk ik mij. 

Ik zou allereerst willen weten wat die z.g. netto-winst voor de natuur dan wel is! Als ik bijvoorbeeld lees: Slechts enkele opstanden hebben uit natuurperspectief weinig waarde. Het gaat hier om opstanden die voornamelijk uit verwilderd onkruid bestaan. Deze opstanden zullen worden verwijderd, zodat hier schapen kunnen grazen en zonnepanelen opgesteld kunnen worden. Wat precies heeft vanuit natuurperspectief dan weinig waarde? En dan: verwilderd onkruid. Zo, zo. Zeker er niet van op de hoogte dat deze kruid-achtigen behoren tot de plantenreeks die voor de zo gewenste biodiversiteit enorm belangrijk zijn.

En verder wil ik ook weten óf in dat proces waarbij de burgerij en andere belanghebbenden mogen meedenken/gehoord worden, deze mensen ook mee kunnen beslissen? Dus kunnen zij bepalen wat er wel en niet gebeurt?

Het is te begrijpen dat de locatie van de voormalige vuilstortplaats een verhaal apart is. Vele jaren was er vanuit de gemeente Helmond geen geld beschikbaar om die locatie aan te pakken. Nu wordt alle heil van Solarcentury verwacht. Misschien is dat een mogelijkheid? Als men daar dan eerst eens echt met de mensen in Stiphout over ging praten en dan ook de landschappelijke geschiedenis daar eens wat beter ging waarderen.

Vanuit landschap en cultuurhistorie verbaas ik mij er trouwens al heel wat jaren over hoe weinig waarde er in de gemeente Helmond kennelijk gehecht wordt aan wat in Stiphout cultuurhistorisch en landschappelijk met de geschiedenis van Vincent van Gogh verbonden is! Overal in Brabant en ook elders maakt men er veel werk van, wanneer er maar het minste spoor is dat Vincent van Gogh een locatie bezocht heeft. Maar dat Van Gogh Stiphout in 1884 en 1885 regelmatig bezocht, lijkt bij de gemeente Helmond niemand interessant te vinden.

Sinds 2012 ben ik via een onderzoek naar Van Gogh en de landschappen die hij gedurende zijn tijd in Nuenen afbeeldde, veel interessants over zijn bezoeken aan Stiphout te weten gekomen. Op schilderijen herkennen we onder meer de Venstraat en het Molenven. Ook Stiphoutse mensen die Van Gogh afbeeldde kregen een naam via ‘oral history ’.

Misschien kan Solarcentury er nu samen met de Groen Links bewindsvrouw in Helmond toe gebracht worden om het optimale voor wat betreft het behouden van historisch landschap en de geschiedenis over Van Gogh in Stiphout, te bewerken in samenspraak met de mensen in Stiphout. Vanuit mijn expertise zou ik dat willen aanbevelen.

O ja, wat die zonnepanelen betreft heb ik trouwens nog een goed idee! Leg zonnepanelen in alle middenbermen van de autowegen in Nederland. En ook langs de spoorlijnen. Dat levert een enorme oppervlakte op. En dan al die opgewekte zonne-energie natuurlijk niet verkwanselen aan grote buitenlandse bedrijven!

[Voor wie eens iets meer wil lezen over oude natuur en landschap die raad ik: Inheemse bomen en struiken in Nederland en Vlaanderen; herkenning, verspreiding, geschiedenis en gebruik van Bert Maes aan (eerste druk 2006, herdruk 2013) en daarnaast die het rapport van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed uit oktober 2019, getiteld: Behoud ecologisch erfgoed.]